شمارهٔ ۱۲۵

از شاه نعمت‌الله ولی در مفردات

در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع

کآب چشمم نرم گرداند دل چون آهنش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۴

بعدیشمارهٔ ۱۲۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید