پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲

از شهید بلخی در قصاید، غزلیات و قطعات

یک تازیانه خوردی بر جان از آن دو چشمشْ
کز درد او بماندی مانند زرد‌سیب
کی دل به جای داری در پیش چشم او
کو چشمشْ را به غمزه بگرداند از وریب
یا رب بیافریدی رویی بدین مثال
خود رحم کن بر امت وز راهشان مکیب

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید