پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱

از شهید بلخی در ابیات پراکنده از مثنویی در بحر خفیف

چون تن خود به برم پاک بشست
از مسامش تمام لؤلؤ رست
نرم‌نرمک از برم بیرون شد
مهرش از آنچه بود افزون شد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید