پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۳۳۴- مولانا انوار همدانی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

از مردم همدان است و خالی از مولویتی نیست اما در میان شعرا به کعوبت مشهور است و در این باب این قطعه حیرتی راست :
در آن خانه و دیوار ز هم می ریزد
کعب انوار کسان خرد شمارند ولی
اما بسیار خوش صحبت و شیرین گفتار است و در شعر هم بد نیست این دو مطلع از اوست:
کوه را پر تو انوار ز هم می ریزد
حاجی وطوف حرم ما و سر کوی دوست
کعبه کجا ما کجا کعبه ما کوی اوست
ز من آن شوخ بد خو می گریزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید