بتاجدوزی اوقات میگذراند و در هزل اشعار بسیار دارد که لایق سیاق این کتاب نیست و فی الواقع در آن باب معنی های خوب دارد و سحر کرده اما در این اوقات تایب شده و شعر معقول میخواهد بگوید اما نا معقول میگوید این مطلع از اوست :
جانا غم تو مایه عیش نهان ماست
درد تو مونس دل بی خانمان ماست
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...