از شعرای مشهد مقدس منور رضیه رضویه (ع) است و مرد دیوانه و بی حیاست و اکثر اوقات با مردم در جنگ و گفتگوست و هر گاه شعر خود را میخواند فریاد میکند که تحسین کنید که بهترین شاعران منم . اما گاهی از او شعرهایی سر میزند که خالی از حالتی نیست مثل این بیت :
سلطان ملک حسنی و من داد میکنم
دو لعل یار که با یکدیگر زبان دارند
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...