پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۴۸۵- مولانا محمود صبوری تهرانی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

در تهران به کتابت مشغول است. این مطلع از اوست:
آنچه در دل داشت گویا بر زبان آورده است
نیست اشک لاله‌گون کز چشم پرخون می‌رود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید