پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۴۶۴- مولانا فتحی کور قزوینی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

از مردم قزوین است بسیار ستم ظریف و مردم آزار بود آخر در جوانی وفات یافت این دو مطلع از اوست :
به هر زمین که چکید آب چشم گریانم
دمید خار ملامت، گرفت دامانم
غریب بر سر کوی حبیب می میرم
بیا اجل که بجایی غریب می میرم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید