پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۴۴۰- مولانا زندی بغدادی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

مردی بی تعین و هرزه گرد بود و گاهی بگفتن شعر زبان میگشود، این مطلع از اوست :
کو طبیبی که دوای دل زارم سازد
درد دل بشنود و چاره ی کارم سازد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید