پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۳۹۵- متینی تبریزی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

در شعر و شاعری طبعش خالی از انگیزی نبود این مطلع از اوست :
منم پیش خدنگ دلگشایش چون نشان مانده
وجودم گشته خاک و استخوانی در میان مانده

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید