پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

۳۸۶- رفیقی تبریزی

از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

در تبریز به مطربی اوقات صرف میکند و در آن کار نقش ها و صورت ها تصنیف کرده اما بسیار خر ظریف و کج طبعست این مطلع از اوست :
عمری است که من عاشق رخسار بتانم
سودا زده ی زلف بتان از دل و جانم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید