۲۰۱- ملک قاسم نقاش شیرازی
از سام میرزا صفوی در تذکرهٔ تحفهٔ سامی - صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم
میگفت از اولاد شاه شجاع کرمانی ام و بغیر از این عیبی نداشت، مصور خوب بود و بهمه قلم خط را خوب مینوشت و در انشاء ید طولی داشت و در معما و عروض مهارتی بی انتهی، قوت حافظه او بمرتبه ای بود که بیک بار خواندن سی بیت یاد میگرفت اما بسیار بی طالع واقع شده بود و از این دولت حظی نیافت در جوانی در شهور سنه سبع و اربعین و تسعمایه از عالم رفت این رباعی در شکایت روزگار از اوست :
کاز دهر، صفا گشته بکلی زایل
خالی ز غبار یکدگر یک ساعت
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...