پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

بخش ۵ - رباعی

از سلمان ساوجی در جمشید و خورشید

شاهی که به نعلین رخ مه آراست
گشت از قدمش پشت کج گردون راست
بر حسن مه چارده انگشت نهاد
مه را بشکست وز آن شب انگشت نماست
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید