پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

بخش ۱۰۶ - دوبیتی

از سلمان ساوجی در جمشید و خورشید

مرا چو یاد ز یار و دیار خویش آید
هزار نالهٔ زار از درون ریش آید
نشسته در پس زانوی غربتم شب و روز
خدای داند ازین پس مرا چه پیش آید
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید