پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۹۰

از سلیم تهرانی در دیوان اشعار - رباعیات

این پیکر زرین که جهان گشته بسی
آرام چو سیماب ندارد نفسی
خورشید مگو، که این سپهر غماز
هر روز ز بام افکند طشت کسی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید