شمارهٔ ۶۲

از سلیم تهرانی در دیوان اشعار - رباعیات

تا شد مه من سرو گلستان طبش

از لاله و گل پر است دامان طبش

روزی که خراب می کنی عالم را

ای گریه ی من، جان تو و جان طبش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۱

بعدیشمارهٔ ۶۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید