شمارهٔ ۳۹

از سلیم تهرانی در دیوان اشعار - رباعیات

چون حرف تب تو در میان می افتد

پیمانه ز دست می کشان می افتد

افلاک ز لرزیدن تو می لرزد

برخیز، وگرنه آسمان می افتد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۸

بعدیشمارهٔ ۴۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید