شمارهٔ ۱۱

از سلیم تهرانی در دیوان اشعار - رباعیات

حاسد که همه دعوی لافش پوچ است

از مغز حیا، چو نافش پوچ است

از طبع زبان دراز، معنی مطلب

شمشیر کشیده را غلافش پوچ است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰

بعدیشمارهٔ ۱۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید