شمارهٔ ۱۵

از صفی علیشاه در دیوان اشعار - رباعیات

در خُلق و خویش خُلق نکو ممتحن است

اِلّا که دلازار و جفا جو بمن است

گر لطف کند با من وگهر قهر نکوست

نیک است نباتی که زمینش حسن است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۴

بعدیشمارهٔ ۱۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید