شمارهٔ ۱۳۵

از سعیدا در دیوان اشعار - رباعیات

این عالم ما که بی نظیر افتاده

هر سو طفل و جوان و پیر افتاده

با پنجهٔ تقدیر در این جسم نحیف

جان چون موی است در خمیر افتاده

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۳۴

بعدیشمارهٔ ۱۳۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید