شمارهٔ ۲۸۷

از صائب در دیوان اشعار - متفرقات

صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد

لبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد

نمی دانم چه خصمی با نوای بلبلان دارد

که شبنم هر سحر در گوش گل سیماب می ریزد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۸۶

بعدیشمارهٔ ۲۸۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید