شمارهٔ ۲۱۰

از صائب در دیوان اشعار - متفرقات

رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند

هایهوی عندلیبان در گلستانم نماند

از پشیمانی سخن در عهد پیری می زنم

لب به دندان می گزم اکنون که دندانم نماند

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۰۹

بعدیشمارهٔ ۲۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید