شمارهٔ ۱۲۴

از صائب در دیوان اشعار - متفرقات

سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است

اتاقه سر مصحف کلام موزون است

برات وعده می کهنگی نمی داند

که وعده می گلرنگ دعوی خون است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۳

بعدیشمارهٔ ۱۲۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید