شمارهٔ ۴

از ادیب صابر در دیوان اشعار - مقطعات

مویم سپید و نامه سیه ماند از گناه

جز عذر و توبه چاره ندانم گناه را

خواهم که عفو و رحمت و لطف تو ای خدا

در کار این سپید کند آن سیاه را

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳

بعدیشمارهٔ ۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید