پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۸۲

از سعدی شیرازی در مواعظ - قطعات

هرکه مقصود و مُرادَش خور و خواب‌ست از عُمْر
حَیَوانی‌ست که بالاش به انسان مانَد
هرچه داری بِده و دولتِ معنی بِسِتان
تا چو این نعمتِ ظاهر بِرَوَد، آن مانَد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید