شمارهٔ ۷۴

از سعدی شیرازی در مواعظ - قطعات

تشنهٔ سوخته در چشمهٔ روشن چو رسید

تو مپندار که از سیل دمان اندیشد

ملحد گُرْسِنِه و خانهٔ خالی و طعام

عقل باور نکند کز رمضان اندیشد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷۳

بعدیشمارهٔ ۷۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید