شمارهٔ ۱۸۲

از سعدی شیرازی در مواعظ - قطعات

چو می‌دانستی افتادن به ناچار

نبایستی چنین بالا نشستن

به پای خویش رفتن به نبودی

کز اسب افتادن و گردن شکستن؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۸۱

بعدیشمارهٔ ۱۸۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید