پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۰۶

از سعدی شیرازی در مواعظ - قطعات

چه گنج‌ها بنهادند و دیگری برداشت
چه رنج‌ها بکِشیدند و دیگری آسود
به تازیانه‌ی مرگ از سرش به‌در کردند
که سلطنت به سرِ تازیانه می‌فرمود
نَفَس که نَفْس بَر او تکیه می‌کُند، باد است
به وقتِ مرگ بداند که: باد می‌پیمود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید