حکمت شمارهٔ ۹۷

از سعدی شیرازی در گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

زر از معدن به کان کندن به در آید وز دست بخیل به جان کندن.

دونان نخورند و گوش دارند

گویند امید به که خورده

روزی بینی به کام دشمن

زر مانده و خاکسار مرده

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...