پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۲۲

از سعدی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

آن لطف که در شمایل اوست ببین
وآن خندهٔ همچو پسته در پوست ببین
نی‌نی تو به حسن روی او ره نبری
در چشم من آی و صورت دوست ببین

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید