قصاید
از مجموعه اشعار ابوالفرج رونی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - در مدح سلطان گوید
غزو گوارنده باد شاه جهان را ناصر دین راعی زمین و زمان را آنکه چو او تا قران و حکم قران است هیچ مدبر نبوده هیچ قران را دو…
شمارهٔ ۲ - ایضاً له
شاه باز آمد برحسب مراد دل ما ملت از رایت او ساخته عونی به سزا خیل خیل از خدمش تعبه کرده دگر جوق جوق از حشمش تاختنی برده …
شمارهٔ ۳ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم
بادبان برکشید باد صبا معتدل گشت باز طبع هوا خاک دیبا شدست پر صورت جانور گشته صورت دیبا شاخ چون کرم پیله گوهر خویش برتند …
شمارهٔ ۴ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم به مناسب تعیین او به حکومت هندوستان
شاها نظام ملک و قوام جهانیا با دولت مساعد و بخت جوانیا چشم است بختیاری و در چشم نوریا جسم ست کامکاری و در جسم جانیا چون …
شمارهٔ ۵ - در مدح خواجه منصور بن سعید بن احمد بن حسن میمندی صاحب دیوان عرض
امروز نشاطی است فره فضل و کرم را و امروز وفاقیست عجب تیغ و قلم را زیرا که در او بر شرف گوهر آدم تقدیر همی وقف کند عرض حش…
شمارهٔ ۶ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم
نوروز جوان کرد به دل پیر و جوان را ایام جوانی است زمین را و زمان را هر سال در این فصل برآرد فلک از خاک چون طبع جوانان جه…
شمارهٔ ۷ - ایضاً له
زرود زاوه عبر کرد بحر ما نبیره رجای خلق ابوالرجا ابوالحسن علی که نعت خلق او خبر دهد ز نام والدش ترا عمید ملک شهریار محتش…
شمارهٔ ۸ - در مدح سیف الدوله محمود ابراهیم
بدیع نیست به شب دیدن ستاره در آب بروز بین که سپهری است پر ستاره بر آب زمین چو آینه صورت نمای گشت مگر ز گل نماند میان هوا…
شمارهٔ ۹ - در مدح طاهر علی مشکان
گرفت مشرق و مغرب سوار آتش و آب ربود حرص امارت قرار آتش و آب همی شکنجد باد و همی شکافد خاک به جنبش اندر دود و بخار آتش و …
شمارهٔ ۱۰ - در مدح بونصر پارسی
قبول یافت ز هر هفت اختر آتش و آب وجیه گشت بهر هفت کشور آتش و آب ازین چهار مصدر که آخشیجانند قویترند همین دو مصدر آتش و آ…