پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۶

از رودکی سمرقندی در رباعیات

چون کُشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز
از جان تهی این قالب فرسوده به آز
بر بالینم نشین و می‌گوی به ناز
«کای من، تو بکشته و پشیمان شده باز»

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید