امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نینی
تنهْ ندیینْ سُو نَمُو نسُته نینی
دْ نوره جدا کنّی میونِ نینی
مَردمْ ره وَعدهْ کنّی، امّا چهْ (شهْ) نینی
ای وا، هَرْ کجه مه بیبفاره وینی
بَوُو ته بَندهْ ره دیمه چی (چه) غمگینی
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...