شمارهٔ ۶۱

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

سیاهی سَرْ، خطّ اَلِفِهْ ته زِلْفْ

یک روز تَدیینْ، صد هزار حفِهْ ته زلْفْ

سیاهی، شُوی تار و تاریکِه ته زلفْ

هرْ کُوچه گِذِرْ کِمِّهْ رَفیقهْ ته زلفْ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۰

بعدیشمارهٔ ۶۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید