شمارهٔ ۴۴

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

سَرْرِهْبَشِسّی، لَچکْ رِهْ هاکِرْدی لَسْ

ته لَسْ لچَکی دا، بَمِرْدْبُونْ هزار کَسْ

امیر گِنِهْ: گَوْرْ وَچِهْ، کافری کَسْ!

که کِرْدی مِنا یاری، اِساگنی وَسْ؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۳

بعدیشمارهٔ ۴۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید