شمارهٔ ۲۸۵

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی

ته خشهْ سخنِ وَرْ که شومّه شیر پَیٰ

تا وینّی چُوبی اسبْ، بَورنْ سَمْتِ رَیْ

اُونوَختْ گمّه: مه حالْ رهْ وارَسنی کی؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۸۴

بعدیشمارهٔ ۲۸۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید