شمارهٔ ۲۸۲

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

تو شیرین‌تر اَز قندی، بلکه نواتی

پَری وَچوبی یا که آدمی زاتی؟

اونْ سرخهْ گِلْ اُو رهْ دیمْ شهْ دْ پاتی

مره عنبرینْاُو وَرْ رسوا بسٰاتی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۸۱

بعدیشمارهٔ ۲۸۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید