شمارهٔ ۲۷۴

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری

دَرْ دَمْ به منه چشِ اَسْلی دَرْآری

تو که سرخهْ گِل وَلْگْ ره جومه داری

ورازْنهْ مه دلْ ره صید کردهْ داری

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۷۳

بعدیشمارهٔ ۲۷۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید