شمارهٔ ۲۷۲

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

ویهارْ دَرْآمو، می‌نسیم دَرْآیی

خالِ فکهْ که سَمورِ دمْ نَمایی

هَلی زَر وُ سیمِ گرهْ ره و شٰایی

سیمْ دکتهْ دریُو، سَرْ به کُوهْ نیایی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۷۱

بعدیشمارهٔ ۲۷۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید