شمارهٔ ۲۶۲

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

سَرْ ره بَشسّی، زُلْفُونْره غیشْ بساتی

الماس دینگُویی، دلْ ره خَریشْ بساتی

هزار بیگونه ره شهْ وَر خویش بساتی

مه جه برسی، خدْرهْ دَرْویش بساتی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶۱

بعدیشمارهٔ ۲۶۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید