شمارهٔ ۲۳۷

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

منهْ دلْ‌ره تو دارْنی که یادتْ نییهْ

دلْ‌رهْ مه بَرْسْ، این شَهرْ که غارتْ نییه

دیروز با رَقیب هنیشتی، عبرتْ نییه؟

مگرْ که انصافْ نصْفِ شریعتْ نییه؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۳۶

بعدیشمارهٔ ۲۳۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید