شمارهٔ ۲۳۵

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

مَرْدمْ گَشتِ لارْ شُوئنْ (شونن) منْ لارْ بمُوره

بی تو (ته) گَشْتِ لارْمه وَرْ بسُونِ گوره

اَزْ غمزهْ نیازارْ منهْ دلْ سیوره

منکه اختیارِ خدْ نشومه، زوره

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۳۴

بعدیشمارهٔ ۲۳۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید