شمارهٔ ۲۲۴

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

کَرهْ سنگهْ دَشتْ، چشمه دَرْ بیمُو لارهْ

مه دوستْ بَخرهْ، دیم بَکّنهْ انارهْ

هر کس که منه دوسِّ تما (طما) ره داره

یک تیرْ بَخرهْ، شصت و چهار سر داره

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۲۳

بعدیشمارهٔ ۲۲۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید