شمارهٔ ۲۲۲

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

امیر گنه که، خنهْ باتْمه اُونهْ

هفت سالْ گالشی کردمهْ فرامهْ گوئهْ

اِساکه مرهْ مرکبْ دَوسنْ چُوئهْ

هفتْ عُنْصُرهْ تُنْ، هرگز به گورْ نَشُوئهْ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۲۱

بعدیشمارهٔ ۲۲۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید