شمارهٔ ۱۸۷

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

ته بخت و دولت، به چل پر دِماسه!

ته دولت بَگِرْدِهْ، بَگِرْدِهْ گِرْدِهْ تاسِهْ

زُحَلْ کمترینْ بنده‌یِ ته اَسٰاسِهْ

عُطارِدْ، نویسنده‌یِ ته اَجْناسِهْ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۸۶

بعدیشمارهٔ ۱۸۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید