شمارهٔ ۱۶۶

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

دٰارِ بلندْی اسّامه منْ به لُوشه

چهرهْ نَویّمهْ، منْ چمرْ دارمهْ گَوشهْ

هر چَنْ تو آقا بویی، سنگینه گوشهْ

نهل بنده ره تَشْ دَکْفهْ بَکُوشهْ

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶۵

بعدیشمارهٔ ۱۶۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید