شمارهٔ ۱۰۴

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

بَخِرْ گَرْدِ راهُ و نَخِرْ نامردِ نون

نامردْ به خِشِهْ قَولْ بونه زی پشیمون

این ره من یقینْ دومَه، تویی یقینْ دون

مردْ اَرْ زهرْ خُورِهْ، بهتر که نامرد نون

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۳

بعدیشمارهٔ ۱۰۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید