پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

از اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار - رباعیات

بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
باشد که شبی روز کنم با تو به راز
شد بی‌شب زلف و روز رخسار تو باز
روزم چو شب زلف تو تاریک و دراز

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید