شمارهٔ ۲۶۶

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

زین سان که تو را بی خودی و بی خبری است

چون حال تو را دید به صد چشم گریست

با خویشتن آی این همه غفلت چیست

گر مرد رهی بهتر ازین باید زیست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...