شمارهٔ ۲۷۴
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
آن یار که منزلگه او قلب آمد
مردانه بدیدمش که در قلب آمد
پنداشتمش که هست چون زر بعیار
چون بر محک دل زدمش قلب آمد
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...